Στα τέλη Μαρτίου, δημοσιεύθηκε άρθρο στην ιστοσελίδα της Αμερικανικής Δεξαμενής Σκέψης, Atlantic Council, που συντάχθηκε από τον Εκτελεστικό της Αντιπρόεδρο, Damon Wilson και αφορά την άμεση ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, ταυτόχρονα με την επίλυση του Κυπριακού. Η πολιτική στρατηγική της Ρωσίας που φαίνεται να ενισχύει τη θέση της στις περιοχές γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο φαίνεται να οδήγησε τις ΗΠΑ στο να εξετάσουν άμεσα το ενδεχόμενο μετατροπής της Κύπρου σε μια νατοϊκή βάση, δεδομένης της εξαιρετικά μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας του νησιού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο άρθρο γίνεται μια μικρή εισαγωγική παρουσίαση των σημαντικών ιστορικών γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην Κύπρο από την «ανεξαρτησία» της το 1960 μέχρι και την τουρκική εισβολή του 1974. Ο συντάκτης φαίνεται να αποδίδει την τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στις «ανησυχίες» των Τούρκων ότι η Χούντα των Συνταγματαρχών θα επιχειρούσε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, μετά την ανατροπή του Μακαρίου. Ενώ γνωρίζουμε την ενεργή συμμετοχή των Βρετανών, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην τραγωδία της Κύπρου που διατηρεί μέχρι και σήμερα το βόρειο τμήμα της κατεχόμενο, ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος την παρουσιάζει ως «αντίποινα» για τη δράση της Χούντας.
Σημειώνεται, μεταξύ άλλων, ότι παρόλο που η γεωπολιτική αξία της Ανατολικής Μεσογείου μειώθηκε σημαντικά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ωστόσο οι τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Ρωσίας και Συρίας, αλλάζουν τα δεδομένα. Η στήριξη της Ρωσίας στο καθεστώς Μπασάρ – Αλ – Άσαντ, καθώς και η ναυτική και αεροπορική βάση που διατηρούν οι Ρώσοι στη Συρία, φαίνεται να επανατοποθέτησαν την Ανατολική Μεσόγειο ψηλά στη λίστα διεκδικήσεων των Αμερικανών.
Ο Damon Wilson φαίνεται να επικαλείται τα θέματα ασφάλειας και τις μη κρατικές απειλές που παρατηρούνται στα χωρικά ύδατα της Κύπρου, επιχειρώντας να αποδείξει την αναγκαιότητα της ένταξης. Τονίζεται ότι παρά το γεγονός ότι οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις της Κύπρου – Ελλάδα, Τουρκία, Αγγλία – ανήκουν στη Συμμαχία του ΝΑΤΟ, το θέμα της ασφάλειας του νησιού παραμένει ακόμα ανοιχτό. Επομένως, σύμφωνα με τον συντάκτη, «τώρα ίσως να είναι η κατάλληλη στιγμή». Προστίθεται ότι η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ στο πλαίσιο μιας οποιασδήποτε λύσης του Κυπριακού, θα μπορούσε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη για οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία μεταξύ ελληνικής και τ/κ κοινότητας, υπό τις εποπτείες Αθήνας, Άγκυρας, Ευρωπαίων εταίρων και συμμάχων του ΝΑΤΟ. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «η άμεση ένταξη στο ΝΑΤΟ ταυτόχρονα με την επανένωση του νησιού, μπορεί να αντικαταστήσει την συνθήκη ασφάλειας Ελλάδας-Τουρκίας-Βρετανίας με μια συμμαχία δέσμευσης για ολόκληρο το νησί χωρίς την ύπαρξη εναλλακτικών μηχανισμών».
Σύμφωνα με το άρθρο, το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να εγκαταστήσει ένα κέντρο συντονισμού στο νησί, που θα φιλοξενεί προσωπικό από χώρες που ανήκουν στο ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται πιο ορθός έλεγχος στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο σημείο αυτό του άρθρου εμπλέκεται ξανά και η Ρωσία, αφού με την πραγμάτωση της συγκεκριμένης πρότασης οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα μπορούν να επικεντρωθούν καλύτερα τόσο στις ρωσικές, όσο και στις μη κρατικές απειλές, αλλά και στις διενέξεις συγκρούσεων των γύρω περιοχών, που «εκθέτουν πολλά μέλη του ΝΑΤΟ σε μεγάλο κίνδυνο», όπως αναφέρεται.
Υποστηρίζεται επίσης, ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ και η εξασφάλιση περιορισμένης παρουσίας της Τουρκίας στο νησί μέσα σε ένα συμφωνημένο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, θα καθησυχάσει οποιεσδήποτε υπαρκτές ανησυχίες στις δύο κοινότητες. «Αυτή η προσέγγιση θα αντικαταστήσει το προηγούμενο σύστημα εγγυήσεων από ξένα κράτη, ενσωματώνοντας την Κύπρο σε μια συμμαχία βασισμένη στην κοινή άμυνα».
Η επιθυμία των Αμερικανών για την καθιέρωση της Κύπρου ως μια νατοϊκή βάση, αποδεικνύεται ξεκάθαρα στις αναφορές για την εγκατάσταση ενός κέντρου επιχειρήσεων στο νησί. Αφήνεται να εννοηθεί ότι σήμερα εντείνονται οι κίνδυνοι στην περιοχή και τα θέματα ασφαλείας προβληματίζουν ακόμα περισσότερο τις δύο κοινότητες, οπότε η έναρξη ενταξιακών συζητήσεων θεωρείται απαραίτητη.
Επιχείρημα που δεν ευσταθεί και απλά παρατίθεται για να καταλήξει, τελικά η Κύπρος δεσμευμένη στη συμμαχία του ΝΑΤΟ, ή αλλιώς, σε ένα προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων, αφού σύμφωνα με το άρθρο ένα καθιερωμένο πολυεθνικό κέντρο επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ θα πρέπει να εμπλέξει και άλλες χώρες που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ, όπως ο Λίβανος, η Αίγυπτος και η Ιορδανία.
Γίνεται, επίσης, αναφορά στις προσπάθειες της κυβέρνησης Αναστασιάδη για αναβάθμιση των στρατηγικών σχέσεων του νησιού με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεδομένης της κρίσης μεταξύ Τουρκίας και Αμερικής, εξαιτίας της επιθυμίας της πρώτης να προμηθευτεί τους πυραύλους S-400 από τη Ρωσία, οι Αμερικανοί φαίνεται να συζητούν για άρση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Η ενδεχόμενη αναστολή της παράδοσης των αμερικανικών F-35 στην Τουρκία φαίνεται να επιφέρει μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις για τους Αμερικανούς. Η τριμερής μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, παρουσία του εκπροσώπου των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, φανερώνει τα αμερικανικά οικονομικά συμφέροντα που αναπτύσσονται στην Ανατολική Μεσόγειο, λαμβάνοντας υπόψη τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή. Άλλωστε, γίνεται ρητή αναφορά στο άρθρο για την εξόρυξη φυσικού αερίου στα ύδατα της Κύπρου, «ως πηγή οικονομικής ανάπτυξης τόσο για τους Ελληνοκύπριους, όσο και για τους τ/κ».
Η τοποθέτηση του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Αμερικανικής Δεξαμενής Σκέψης αναλύει τα πιθανά σχέδια των Αμερικανών για πλήρη έλεγχο της Κύπρου. Οι επανειλημμένες αναφορές στην πολιτική της Ρωσίας που αναπτύσσει συμμάχους τόσο στην βόρεια Ευρώπη με τη Γερμανία, όσο και στις περιοχές γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο – Τουρκία, Συρία – φανερώνουν τον πραγματικό λόγο της επιθυμίας τους για εγκατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Ένα κέντρο επιχειρήσεων στην περιοχή που θα φιλοξενεί δυνάμεις του ΝΑΤΟ, αποτελεί τον απώτερο στόχο των μεγάλων δυνάμεων, που θα εκπληρώσει μια επερχόμενη λύση «επανενωμένης» Κύπρου, όπως αυτή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Οι υποστηρικτές μιας «δίκαιης και βιώσιμης λύσης» για το Κυπριακό, στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων και κατ’ επέκταση του ΝΑΤΟ έναντι της Κύπρου. Μια λύση – διάλυση που θα πρέπει δήθεν να παραχωρεί ίσα δικαιώματα στις δύο κοινότητες, εξασφαλίζοντας έτσι τη «σταθερότητα» στην περιοχή όπως υποστηρίζεται, στην πραγματικότητα θα μετατρέψει την Κύπρο σε προτεκτοράτο. Οι «ανησυχίες» των Αμερικανών για την ασφάλεια του νησιού και τη βιωσιμότητα των δύο κοινοτήτων στο πλαίσιο μιας λύσης του Κυπριακού, δεν είναι τυχαίες. Οι δήθεν εχθροί του ΝΑΤΟ και οι δήθεν «ρεαλιστές» αποτελούν απλά ρυθμιστές των αμερικανικών ζητημάτων, παραδίδοντας το νησί στις μεγάλες δυνάμεις ως «κέντρο συντονισμού».
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
