Στις 13 Οκτωβρίου 2017, πέρασε η πρόταση από το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού, για ανέγερση μνημείου του Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή, στο χώρο του κρησφύγετου του στη Λεμεσό. Έκτοτε, έχουμε γίνει μάρτυρες σωρείας τραγελαφικών γεγονότων και δηλώσεων τόσο όσον αφορά την απόφαση αυτή του Δημοτικού Συμβουλίου, όσο και γύρω από το πρόσωπο του Γεώργιου Γρίβα.
Η απόφαση αυτή του Δήμου Λεμεσού, μας επιστρέφει στο 2008, όταν το Ίδρυμα Στρατηγού Γεώργιου Γρίβα – Διγενή, αιτήθηκε την ανέγερση του μνημείου. Ένα πάγιο αίτημα του Ιδρύματος το οποίο δεν ικανοποιήθηκε από τα προηγούμενα Δημοτικά Συμβούλια, αναγκάζοντας το Δ.Σ του Ιδρύματος να κινηθεί νομικά. Το αίτημα τους δικαιώθηκε δικαστικώς, καθώς από τεχνοκρατικής πλευράς έχει κάθε δικαίωμα να αδειοδοτηθεί η ανέγερση του μνημείου.
Μετά την απόφαση αυτή, ξεκίνησε μια μεγάλη πολιτική διαμάχη γύρω από το όλο ζήτημα, με πρωτοστάτες την ηγεσία και τα παραρτήματα του κόμματος των υποτιθέμενων κουμουνιστών, ενώ αντιδράσεις υπήρξαν και από ΔΗ.ΚΟ, ΕΔΕΚ και Συμμαχία Πολιτών. Η Συμμαχία Πολιτών μάλιστα δια στόματος του προέδρου της και υποψήφιου για την Προεδρία της Δημοκρατίας, Γιώργου Λιλλήκα, δήλωσε πως η απόφαση της Δημοτικής Συμβούλου που υπερψήφισε την πρόταση έγινε εν αγνοία του κινήματος.
Όσον αφορά το ΑΚΕΛ, είναι ολοφάνερο πως η κατάστασή τους έχει ξεφύγει. Οι απανωτές αποτυχίες του κόμματος και η απώλεια πολλών ψηφοφόρων τα τελευταία χρόνια, έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα με αποτέλεσμα να προσπαθούν να αρπάξουν κάθε ευκαιρία για συσπείρωση του κόσμου τους. Αρχικά είχαμε τις ανακοινώσεις της κεντρικής επιτροπής του ΑΚΕΛ καθώς και της ΕΔΟΝ, που καταδίκαζαν την ανέγερση του μνημείου, χαρακτηρίζοντας τον Αρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α ως ολετήρα της Κύπρου και προδότη. Μάλιστα στην ανακοίνωσή της η ΕΔΟΝ έγραφε πως δε χρειάζονται μνημεία για να τους θυμίζουν το Γρίβα, τους τον θυμίζει καθημερινά ο Πενταδάκτυλος. Ανακοινώσεις αβάσιμες και αισχρές οι οποίες αποσκοπούν μόνο στη συσπείρωση του κόσμου τους και στο διχασμό για ακόμα μια φορά της κοινής γνώμης εν όψει των προεδρικών εκλογών.
Το ΑΚΕΛ και τα παραρτήματα του προχώρησαν και ένα βήμα παραπάνω, διοργανώνοντας εκδήλωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Διοικητηρίου στη Λεμεσό. Μια γελοία διαμαρτυρία στην οποία παρευρέθηκαν εξ ολοκλήρου άβουλα όντα τα οποία κρατούσαν στα χέρια πινακίδες με συνθήματα «ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ» και «ΓΡΙΒΑΣ Ο ΟΛΕΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ». Πιστεύουμε ακράδαντα πως ούτε γνώριζαν το λόγο της παρουσίας τους ούτε ήξεραν πότε και πως βρέθηκαν στο σημείο. Επιπλέον, ξεκίνησε από το ΑΚΕΛ μια διαδικτυακή εκστρατεία συλλογής υπογραφών εναντίον της ανέγερσης του μνημείου. Μια εκστρατεία που όπως είπαν δεν είναι ικανή να αναιρέσει την απόφαση αλλά γίνεται ως μια ένδειξη αγωνιστικότητας. Αγωνιστές του καναπέ και του πληκτρολογίου.
Δε θα μπούμε στον κόπο να σχολιάσουμε εμπεριστατωμένα τη στάση του ΔηΣυ καθώς δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που εν μέσω προεκλογικής περιόδου λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις. Μόνος τους στόχος, όπως και του ΑΚΕΛ, είναι όπως είπαμε η συσπείρωση ψηφοφόρων. Οι μεν με δήθεν αντιφασιστικές εξάρσεις και οι άλλοι φορώντας την καθιερωμένη πατριωτική τους φουστανέλα.
Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, υπηρέτησε την πατρίδα από τη στιγμή της ενηλικίωσης του μέχρι την τελευταία του πνοή. Βρισκόταν στις επάλξεις κάθε αγώνα της σύγχρονης ιστορίας του ελληνισμού σε σημαντικές θέσεις. Αφιέρωσε τη ζωή του αγωνιζόμενος για τις αξίες και ιδανικά με τα οποία γαλουχήθηκε και δε δίστασε ποτέ να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής υπήρξε ο ΑΡΧΗΓΟΣ του μεγαλύτερου έπους της σύγχρονης ελληνικής κυπριακής ιστορίας, του ένδοξου Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α 1955 – 1959. Υπό τις οδηγίες του, 300 αμούστακα παλικάρια κατάφεραν να ξεκληρίσουν ολόκληρη Βρετανική Αυτοκρατορία, που αποτελούσε τη μεγαλύτερη υπερδύναμη της εποχής. Το αγωνιστικό φρόνημα που καλλιεργούσε στους αγωνιστές, η εθνική και κοινωνική συνείδηση καθώς και η εξυπνάδα του στην οργάνωση και καταστρατήγηση του Αγώνα, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νίκη των Ελλήνων της Κύπρου στα πεδία των μαχών (διότι λόγω προδοσίας, που αποφεύγετε να εκφραστεί από τους κατήγορους του Αρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α, χάσαμε το πολιτικό παιχνίδι μέσω της δοτής ανεξαρτησίας του 1960). Ήταν υπέρμαχος της Ενώσεως της Κύπρου μετά της Μητρός Πατρίδος μέχρι την τελευταία του πνοή, την οποία άφησε στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό.
Αυτά τα λίγα λόγια για τη ζωή και το έργο του Αρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α, είναι ικανά για να αποδείξουν στον οποιοδήποτε επικριτή πως δεν έχει ούτε το δικαίωμα ούτε τη δύναμη να πιάνει στο στόμα του τον Γεώργιο Γρίβα. Ειδικά άνθρωποι που δεν έχουν προσφέρει τίποτα στην πατρίδα, ενώ αντιθέτως έχουν προξενέψει με τις πολιτικές τους ζημιά σε όλα τα μέτωπα (οικονομία, κοινωνία, παιδεία κτλ). Είναι καιρός να δοθεί ένα τέλος σε αυτό το θέατρο του παραλόγου γύρω από το πρόσωπο του Γεώργιου Γρίβα και η αλήθεια για τη ζωή και το έργο του να αποκατασταθεί.
Αν για οποιοδήποτε λόγο ο Πενταδάκτυλος θύμιζε τον Αρχηγό της Ε.Ο.Κ.Α, Γεώργιο Γρίβα Διγενή, αυτό θα σήμαινε πως θα μπορούσαμε να περπατούμε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ στις βουνοκορφές του, αγναντεύοντας απέναντι το κάστρο της Κερύνειας, πάνω στο οποίo θα κυμάτιζε περήφανη η Ενωτική σημαία.
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
