Στις 24 Απριλίου 1915, μια βάναυση γενοκτονία ξεκίνησε κατά των Αρμενίων που ζούσαν κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό. Με τις διαταγές του Υπουργού Εσωτερικών, Ταλάτ Πασά, το Κίνημα των Νεοτούρκων ξεκίνησε να σφάζει ανελέητα, συνεχίζοντας το έργο που είχε ξεκινήσει από πριν ο Σουλτάνοςτης τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ΑβδούλΧαμίτ Β’, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Την εποχή του Σουλτανάτου του ΑβδούλΧαμίτ Β’ σφαγιάστηκαν 300 χιλιάδες Αρμένιοι και άλλοι Χριστιανικοί πληθυσμοί.
Ήδη από το 1908 όταν και ανέβηκαν στην εξουσία οι Νεότουρκοι ξεκίνησαν τους πρώτους διωγμούς κατά των Χριστιανικών πληθυσμών. Αλλά συμβολικά, στις 24 Απριλίου κάθε έτους τιμάται η μνήμη των ενάμιση εκατομμύριο Αρμενίων που δολοφονήθηκαν, λόγω του ότι αυτή την ημερομηνία το 1915, γύρω στους 250 Αρμένιους διανοούμενους της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκαν και στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης,ενώ εκατοντάδες άλλοι Αρμένιοι κάτοικοι απαγχονίστηκαν. Αυτή η μέρα έμεινε γνωστή ως μέρα έναρξης της Γενοκτονίας των Αρμενίων που ήταν η πρώτη επίσημη καταγεγραμμένη Γενοκτονία του 20ουαιώνα.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων, τελείωσε το 1918 όταν και ο αριθμός των σφαγιασμένων έφτασε το 1.5 εκατομμύριο ανθρώπους. Πολλά παιδιά Αρμενίων απήχθησαν και προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ. Αυτή είναι μια πολύ γνωστή τακτική του τουρκικού Έθνους, καθώς εφαρμόστηκε και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως και στην Ελλάδα, από τις αρχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και λέγεται «παιδομάζωμα». Πολλές Αρμένιες γυναίκες κατά την περίοδο αυτή, τις βίασαν οι Οθωμανοί και τις ενέταξαν σε χαρέμια ή χρησιμοποιήθηκαν ως σκλάβες σε σπίτια Οθωμανών, τα οποία έκλεψε από τους Αρμένιους η τουρκική κυβέρνηση, ενδεικτικό του πόσο φρικαλέα και απάνθρωπη ήταν η γενοκτονία.
Η Γενοκτονία αυτή έχει αναγνωρισθεί επίσημα από 41 χώρες, κράτη-μέλη του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ δεν έχει αναγνωρισθεί ακόμα από την Τουρκία. Η Τουρκία παραμένει ΑΤΙΜΩΡΗΤΗ από την διεθνή κοινότητα για αυτές τις βιαιότητες, όπως ατιμώρητη παρέμεινε και για όλες τις βιαιότητες που έκανε. Οι Γενοκτονίες στον Πόντο, κατά των Ασσυρίων, στην Αρμενία, στην Κύπρο αλλά και πιο πρόσφατα στους Κούρδους δεν έχουν ξεχαστεί αλλά ούτε και πρόκειται να ξεχαστούν. Γιατί αν ξεχαστούν κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιο άλλο θύμα. Η Τουρκία πρόκειται για ένα κράτος του οποίου τα θεμέλια είναι κτισμένα με το αίμα των δικών μας παππούδων, με το αίμα των αμάχων, των μικρών παιδιών και των γυναικών μας. Αν τους λησμονήσουμε αυτούς, ο επόμενος μπορεί να είσαι εσύ και αν δεν είσαι εσύ θα είναι κάποιος άλλος για τον οποίο νοιάζεσαι.
Για αυτούς και για άλλους πολλούς λόγους, εμείς, ως Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, αλλά κυρίως ως νέοι διάχυτοι από τα ιδανικά της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, τιμάμε τα θύματα της Γενοκτονίας που τόσο άδικα χάθηκαν και καταδικάζουμε την Τουρκία για τα εγκλήματα που διέπραξε. Επίσης, για όλα αυτά κατηγορούμε και την Διεθνή Κοινότητα, που με τους «ποντιοπιλατισμούς» και τησυνεχιζόμενη ουδέτερη στάση της μπορεί να καταδίκασε με γλυκανάλατο τρόπο τη Γενοκτονία, αλλά αφήνει την Τουρκία ατιμώρητη για ακόμα μια φορά.
ΚΥΠΡΟΣ – ΠΟΝΤΟΣ – ΑΡΜΕΝΙΑ
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
