Ακόμα μια φορά αποδείχθηκε η γύμνια του λαού μας. Αποδείχτηκε και πάλι ότι τα πολιτικά κόμματα αδυνατούν να καταλάβουν τους προβληματισμούς του μέσου πολίτη και να τους αντιμετωπίσουν καταλλήλως. Σε μια εκλογική αναμέτρηση στην οποία οι μισοί και πλέον εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι αρνήθηκαν να προσέλθουν στις κάλπες και να αναδείξουν έτσι τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχεδόν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες έκαναν λόγο για «αυξήσεις ποσοστών» και «επιτυχία στους στόχους τους».
Ας μας εξηγήσουν πως ακριβώς ένα πολιτικό κόμμα πετυχαίνει τους στόχους του, όταν αυτό που αναδείχθηκε πρώτο στις εκλογές ψηφίστηκε μόλις από τους 81,539 από τους 641,181 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Ένα ποσοστό που αντιστοιχεί σε μόλις 12.71% επί του συνόλου! Τόσοι «ασπάζονται τις δημοκρατικές και ευρωπαϊκές ιδέες του Δημοκρατικού Συναγερμού». Σε μια Ευρώπη που αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων, όπως μεταναστευτικό, οικονομική κρίση και Brexit, οι περισσότεροι Έλληνες Κύπριοι και κυρίως οι νέοι γύρισαν την πλάτη στα κόμματα και τις ατζέντες τους και αγνόησαν παντελώς τις εκλογές.
Το διακύβευμα των απερχόμενων εκλογών ήταν να εκλεχθούν ευρωβουλευτές, οι οποίοι θα ήταν οι κατάλληλοι να διεθνοποιήσουν ορθώς το εθνικό μας ζήτημα και να έχουν τις κατάλληλες γνώσεις για τα ευρωπαϊκά ζητήματα που ταλανίζουν όλη την ευρωπαϊκή κοινωνία. Και εδώ είναι που ο λαός μας απέδειξε ότι είναι ανίκανος να απογαλακτιστεί από τις πολιτικές ελίτ των τελευταίων δεκαετιών. Απέτυχε παταγωδώς να αποδείξει πραγματικά στους κομματικούς ηγέτες ότι «τούτος ο λαός δεν ξέρει πολλά λόγια, σωπαίνει, ακούει κι όσα του λες, τα δένει κομπολόγια».
Τα δύο μεγάλα κόμματα, μεγάλοι υπέρμαχοι της τουρκικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, κατέλαβαν ξανά από δύο έδρες, κάτι που τους έδωσε το «δικαίωμα» να συνεχίσουν να μιλούν για «νίκες της δημοκρατίας». Από την άλλη, το ΑΚΕΛ κατάφερε ξανά να αποδείξει ότι το βαρέλι του αντεθνισμού, δεν έχει πάτο. Πέρα από τον βουλευτή Λάρνακας, Γιώργο Γεωργίου, εξέλεξε τελικά και τον τ/κ Καθηγητή Πανεπιστημίου, Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Έναν αρνητή της τουρκανταρσίας, έναν υποψήφιο που έχει κατηγορηθεί ορθώς για διφωνία, έναν πανεπιστημιακό που σε προσωπικό του βιβλίο παρουσιάζει την κατάκτηση της Κύπρου από τους Οθωμανούς το 1571 ως μια πολιτιστική πρόοδο «που εμπλούτισε την μωσαϊκή εικόνα της Κύπρου». Ας υπενθυμίσουμε στον κ. Νιαζί ότι τον διοικητή της Αμμοχώστου τότε, τον Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο, τον έγδαραν ζωντανό οι «εκπολιτιστές» κατακτητές της Κύπρου.
Το ΑΚΕΛ, που εδώ και καιρό παρουσιάζει πτώση στα ποσοστά του, δεν βρισκόταν και πολύ μακριά από την απώλεια της δεύτερης έδρας. Αν αναλογιστεί κανείς ότι έλαβε 4,076 δανεικές ψήφους από τους τ/κ, που στην πλειονότητα τους ψήφισαν λόγω της υποψηφιότητας του κ. Νιαζί, καταλαβαίνει εύκολα ότι πλέον ο κόσμος βαρέθηκε το ΑΚΕΛ και τα αντεθνικά παιχνίδια του. Οι ψήφοι των τ/κ, σε συνδυασμό με την πτώση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος και την τεράστια αποχή, οδήγησαν στη μείωση της διαφοράς του από τον ΔΗΣΥ.
Γενικώς, οι πολιτικοί ηγέτες έκαναν σχεδόν όλοι διθυραμβικά σχόλια για τα εκλογικά αποτελέσματα. Θέλουν τόσο πολύ να μην αναδείξουν τα προβλήματα τους και κατά συνέπειαν της κοινωνίας, που προσπαθούν να τα κρύψουν πίσω από νούμερα και ποσοστά που σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δυστυχώς γι’ αυτούς όμως, μια απλή ματιά στα αποτελέσματα αποδεικνύει την κατάντια των πολιτικών μας κομμάτων. Το κυβερνών κόμμα έχασε 16,193 ψηφοφόρους από τις ευρωεκλογές του 2014. Συνολικά, όλα τα πολιτικά κόμματα είχαν περισσότερους λόγους να νιώθουν ηττημένα παρά τις έδρες, τις «αυξήσεις ποσοστών» και τους υποτιθέμενους νικητές των εκλογών.
Αν είναι κάποια που επιβάλλεται να νιώθει ηττημένη από τη διαδικασία των ευρωεκλογών είναι η Δημοκρατία. Γιατί το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων αποφάσισε να δείξει τη δυσαρέσκεια του για την σημερινή κατάσταση και το γεγονός ότι αηδιάζουν πλέον με τα πολιτικά κόμματα μέσω του εύκολου δρόμου της αποχής. Και οι «άριστοι» της Πινδάρου ακόμα μιλάνε για πρωτιές, την ίδια ώρα που στην Εζεκία Παπαϊωάννου χαριεντίζονται με τον ευρωβουλευτή που εξέλεξαν με όμορφα τραγουδάκια και ευάρεστα λόγια περί νίκης κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού.
Εμείς νιώθουμε βαθύτατα ότι ο Έλληνας της Κύπρου με τον ίδιο τρόπο που «έφτυσε» τα κόμματα, αν και επέλεξε τον λάθος τρόπο, θα έπρεπε να τους τραβήξει και την ομπρέλα από το χέρι. Αυτές οι ευρωεκλογές και κάθε εκλογική αναμέτρηση θα έπρεπε να περνάει ένα και μόνο μήνυμα. Ότι ο λαός βαρέθηκε τις πολιτικές απατεωνιές και ψάχνει επιτέλους κάτι αγνό και πατριωτικό. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από τους πολιτικούς ηγέτες να σταματήσουν να εμπαίζουν τον λαό. Το 55% αποχή δεν αναδεικνύει καμιά επιτυχία όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Αποτελεί ξεπεσμό και πρακτική απαξίωσης των πολιτικών θεσμών.
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
