Στο ψευδοκράτος και γενικότερα διά στόματος Τουρκίας, ονομαζόταν ως το «έργο του αιώνα». Ο λόγος για τον αγωγό μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα, που δεν άργησε να παρουσιάσει μεγάλες διαρροές. Το «μεγάλο έργο» και μοναδικό στο είδος του παγκοσμίως, εγκαινιάστηκε από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερτογάν τον Οκτώβριο του 2015, τονίζοντας ότι οι τόσο μεγάλες ποσότητες νερού που θα έρρεαν στον αγωγό και θα κατέληγαν στα κατεχόμενα, σε περίπτωση λύσης, θα μπορούσαν να εξυπηρετούν ολόκληρο το νησί και πως τότε θα μπορούσε να ονομαστεί ως «ειρηνικό νερό». Ως γνωστόν όμως, «Γην και ύδωρ ου δίδομεν» και αυτό θα ισχύσει στην περίπτωσή τους. Εξάλλου, τι έδωσαν μέχρι σήμερα για να δώσουν και το νερό από τον παράνομο αγωγό τους.
Ο αγωγός που εκτείνεται από το φράγμα Αλάκιοπρου της νότιας Τουρκίας στο φράγμα Γκετσίτκαλε στα κατεχόμενα εδάφη μας, τρύπησε στο πέμπτο μίλι ανοιχτά από τα τουρκικά παράλια και σε βάθος 250 μέτρων. Η ανακατασκευή είναι εξαιρετικά δύσκολη και μπορεί να διαρκέσει πολλούς μήνες. Ωστόσο, αυτό δεν θα επιφέρει προβλήματα στις κατεχόμενες περιοχές, αφού σύμφωνα με τον «υπουργό γεωργίας και φυσικών πόρων», δεν πρόκειται να υπάρξει πρόβλημα στο ψευδοκράτος εξαιτίας της βλάβης, καθώς στο φράγμα στα Πάναγρα υπάρχει επαρκής ποσότητα νερού για τους επόμενους δέκα μήνες, όπως επεσήμανε.
Σκοπός της κατασκευής του υποθαλάσσιου αγωγού, ήταν η παροχή νερού στις κατεχόμενες περιοχές, ώστε να επιλύσει το πρόβλημα ύδρευσής τους. Στην πραγματικότητα όμως, η Άγκυρα στόχευε στο να ενισχύσει την εξάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία. Μέσω της προκλητικής αυτής κίνησης, προσπάθησε να επιβάλει νέα τετελεσμένα, καταπατώντας τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον, παραβιάζει και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που προϋποθέτουν «τον σεβασμό προς την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και ενότητα της ΚΔ». Παράλληλα, παραβιάζει το σημείο 3 του ψηφίσματος 550/1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο απαγορεύει την οποιαδήποτε βοήθεια στο παράνομο μόρφωμα και την αναγνώρισή του. Έτσι, η Τουρκία καταπάτησε για ακόμα μια φορά την κυριαρχία της ΚΔ, που αποτελεί την μόνη αναγνωρισμένη οντότητα του νησιού και κράτος-μέλος της ΕΕ.
Εκτός από την καταπάτηση των νόμων και της κυριαρχίας της, η κατασκευή του αγωγού αποτελεί και ένα σοβαρό πρόβλημα για το φυσικό περιβάλλον της Κύπρου. Υπάρχουν τεράστιες επιπτώσεις τόσο στη θάλασσα όσο και στο έδαφος της Κύπρου, καθώς συνεπάγεται με καταστροφές βιοτόπων και χρήση υλικών, ενέργειας και άλλων φυσικών πόρων που καθίστανται καταστροφικά για το περιβάλλον. Σημειώνεται πως για την καταπολέμηση της λειψυδρίας μπορούν να ληφθούν άλλα μέτρα με λιγότερο κόστος, όπως η εξοικονόμηση, η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση του νερού που υπάρχει στην περιοχή. Ωστόσο, όπως στα ενεργειακά έτσι και στην περίπτωση αυτή, η δημιουργία ενός αγωγού νερού θεωρείται ως είδος επιβολής κυριαρχίας.
Η Επίτροπος Περιβάλλοντος, κ. Ιωάννα Παναγιώτου, επεσήμανε πως το νερό πρόκειται για έναν πολύ σημαντικό φυσικό πόρο, που έχει αξία και καταμετρείται στο επίπεδο των διαπραγματεύσεων, αλλά και στον οικονομικό τομέα. «Όταν μια περιοχή μη αρδευόμενη, μετατρέπεται σε αρδευόμενη, πολλαπλασιάζεται η αξία της γης και ο χρήστης θεωρείται ότι προηγείται του ιδιοκτήτη, γιατί η αξία της γης είναι μεγάλη, λόγω των επενδύσεων που έχει κάνει ο χρήστης και με αυτόν τον τρόπο, το έργο αυτό μπορεί να παίξει έναν ρόλο στις διαπραγματεύσεις». Από την πλευρά της, η ΚΔ διατηρώντας κάθε νομιμότητα, όφειλε να διαμαρτυρηθεί και να διεκδικήσει κάθε δικαίωμα προ πολλού. Σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να μείνει απαθής, επιδεικνύοντας ανοχή, αφού έχοντας τέτοια στάση δίνουμε απλόχερα «γη και ύδωρ», σ’ αυτούς που καταπατούν καθημερινά το νησί μας.
Η Τουρκία, για ακόμα μια φορά επικαλέστηκε δήθεν βοήθεια προς τους τ/κ, για να υλοποιήσει τα πολιτικά της συμφέροντα. Δεν έχει τόσο σημασία γι’ αυτή, αν τελικά υπάρχει αρκετό νερό ή όχι στην κατεχόμενη πλευρά του νησιού. Αντιθέτως, τα κίνητρα είναι περισσότερο πολιτικά παρά ουσιαστικά και ο αγωγός αποτελεί ένα ακόμα μέσο για να υλοποιήσει τα πολιτικά της σχέδια, αφού μέσω της παράνομης και αυθαίρετης κατασκευής του, θεωρεί ότι μπορεί να αποκτήσει κυριαρχία στην περιοχή. Επίσης, από τη στιγμή που η Τουρκία υλοποίησε ένα τέτοιου είδους έργο, συνεπάγεται ότι στις διαπραγματεύσεις θα ισχυριστούν πως έχουν κάθε δικαίωμα γι’αυτό και άρα και στην περιοχή, παρ’ ότι κατασκευάστηκε παράνομα. Άλλωστε, οι κανόνες και οι διεθνείς συμβάσεις δεν φαίνεται να ισχύουν για την Τουρκία, η οποία με τις ενέργειές της πλήττει διηνεκή την κυριαρχία της ΚΔ, παραβιάζοντας τους κανονισμούς τόσο αυτής όσο και της ΕΕ, αλλά και του Διεθνούς Δικαίου.
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
