«Άλλο Μαρί και άλλο Συνεργατισμός»

Η αξιοπιστία του λαού προς την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση έχει φτάσει στο απόλυτο ναδίρ, ειδικότερα μετά από το τελευταίο σκάνδαλο του Συνεργατισμού, όπου μετά από μήνες η τριμελής ερευνητική επιτροπή εξήγαγε ένα συγκεκριμένο πόρισμα για την καταστροφή του. Τα δύο μεγάλα κόμματα εμπαίζουν καθημερινά τον Έλληνα Κύπριο πολίτη που τα παρατηρεί να επιδίδονται σε διαμάχες με ξεκάθαρο ψηφοθηρικό συμφέρον.

Με αφορμή το πόρισμα λοιπόν, το ΑΚΕΛ εξαπέλυσε μια μετωπική επίθεση κατά της κυβέρνησης και όσων ασχολήθηκαν με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα τα τελευταία πέντε χρόνια, εντελώς ωφελιμιστικά. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση προσπαθεί να χρησιμοποιήσει προς υπεράσπιση της, την πολυχρησιμοποιημένη δικαιολογία της «ανάληψης καμένης γης», αφού θεωρούν ότι τα κακά του Συνεργατισμού πάνε πολύ πίσω πριν το 2013 και δεν μπορεί να βαραίνει η ευθύνη την κυβέρνηση Αναστασιάδη. Έτσι, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αποφάσισε όπως δεν λάβει υπόψη το συγκεκριμένο πόρισμα και να κρατήσει στη θέση του τον Υπουργό Οικονομικών, Χάρη Γεωργιάδη, διαβάλλοντας καθημερινά το κύρος της ερευνητικής επιτροπής.

Κάτι τέτοιο όμως δεν ευσταθεί, καθώς όταν το 2013 η κυβέρνηση Αναστασιάδη πραγματοποίησε το «κούρεμα» καταθέσεων μετά από εντολή του ΔΝΤ, οι ίδιοι έκαναν λόγο για ένα «ανθηρό» Συνεργατισμό, ο οποίος αποτελεί πηγή σταθερότητας για την κυπριακή οικονομία. Επίσης, από το 2013 πέρασαν πέντε χρόνια μέχρι τη διάλυση του Συνεργατισμού. Μέσα σε αυτά δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος για διάσωση των κακοδιαχειρίσεων των προηγούμενων κυβερνήσεων; Ακόμα και αν επιμείνει ο Πρόεδρος να μην «θυσιάζει την Ιφιγένεια επειδή κάποιοι τρεις έτσι αποφάσισαν», το πόρισμα το λέει ξεκάθαρα. Χρόνος υπήρχε άπλετος, διάθεση δεν υπήρχε.

Οι «τρεις» στους οποίους αναφέρθηκε είναι η τριμελής ερευνητική επιτροπή που διορίστηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα για να εντοπίσει τις αιτίες για την κατάρρευση του Συνεργατισμού. Όχι, δεν είναι τρεις τυχαίοι που βρήκε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας στον δρόμο και τους ανέθεσε μια τόσο σημαντική δουλειά. Είναι πρώην δικαστές, διεθνείς οικονομολόγοι και πρώην στελέχη μεγαλοτραπεζών. Επιστήμονες εγνωσμένου και διεθνούς κύρους με χρόνια εμπειρία που μετά από μήνες καταθέσεων επί καταθέσεων εξήγαγαν αυτό το πόρισμα. Αλλά από ότι φαίνεται όταν επιρρίπτει ευθύνες στην κυβέρνηση ένα πόρισμα, ευθύνεται η επιτροπή για αυτό και πρέπει να διορισθεί άλλη νομική επιτροπή για να διερευνήσει την αξιοπιστία του πορίσματος.

Όσον αφορά τον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, Άντρο Κυπριανού, που ερωτήθηκε γιατί επιτίθεται στην κυβέρνηση, αφού ούτε η κυβέρνηση Χριστόφια σεβάστηκε το πόρισμα που εξέδωσε τότε ο Πόλυς Πολυβίου για το Μαρί, ο ίδιος απάντησε ξεδιάντροπα ότι άλλο το πόρισμα για το Μαρί και άλλο για τον Συνεργατισμό. «Όμοιος τον όμοιο αγαπά κι όμοιος τον όμοιο θέλει» που λέει και ο πάνσοφος λαός. Τι διαφορά είχε το ένα με το άλλο κύριε Κυπριανού;

Τι σχέση έχει το γεγονός ότι η μία ήταν τριμελής επιτροπή ενώ η άλλη μονομελής; Αφού η κυβέρνηση διόρισε το μοναδικό μέλος της επιτροπής, ο οποίος πριν το πόρισμα ήταν «έντιμος, αδιάφθορος, νομική διάνοια και ακέραιος». Τι άλλαξε μετά; Οι «πολιτικές και ποινικές ευθύνες του Δημήτρη Χριστόφια» μήπως; Αν το πόρισμα από μια μονομελή επιτροπή δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρο γιατί δεν φρόντισε η τότε κυβέρνηση να διασφαλίσει το κύρος του πορίσματος με τον διορισμό και άλλων μελών;

Κύριε Κυπριανού, είναι το λιγότερο ανέντιμο να προσπαθείτε να υπερασπιστείτε την κυβέρνηση Χριστόφια αγνοώντας τις 13 ψυχές που χάθηκαν μετά από τα τραγικά λάθη του εν λόγω κυρίου. Είναι ντροπή να επιρρίπτετε πολλές φορές ευθύνες σε νεκρούς που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα απλά και μόνο για να καλύψετε το κόμμα σας.

Το «πόρισμα» που πρέπει να εξάγει ο λαός από την συγκεκριμένη ιστορία είναι ότι και οι δύο κομματικοί σχηματισμοί είναι απολύτως ίδιοι μεταξύ τους, απλά είναι βαμμένοι με διαφορετικά χρώματα. Ο ένας επιρρίπτει ευθύνες στον άλλο ανάλογα με το ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Η εμπιστοσύνη του λαού χάνεται και αυτός που ευθύνεται απόλυτα για αυτό είναι η πολιτεία που παραμένει αδιάφορη και συνεχίζει να λειτουργεί αγνοώντας τις κοινωνικές δομές.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μοιράσου το:

ΣΧΕΤΙΚΑ

Η 1η Οκτωβρίου 1960 καθιερώθηκε ως ημέρα ανακήρυξης της «ανεξαρτησίας» της Κύπρου από τους Βρετανούς.

Τα τρία παλληκάρια, που πάνω από όλα έβαλαν τον πόθο τους για Λευτεριά και Ένωση