Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πέσει, δυστυχώς, στην παγίδα του διαδικτύου και των εφαρμογών του. Ασχολούμαστε καθημερινά με το κινητό, το Facebook, το Instagram και απορροφόμαστε από τον κόσμο της οθόνης. Έχουμε γίνει άκρατοι καταναλωτές με μόνα ενδιαφέροντα τα ρούχα που θα αγοράσουμε, τα ηλεκτρονικά που θα μας “στολίζουν” και τα like που θα μας ανεβάζουν το ηθικό. Ενώ το νησί μας περνά μία από τις πιο καθοριστικές και τρομακτικές στιγμές στον τομέα του κυπριακού προβλήματος, εμείς κλείσαμε τα μάτια και τα αυτιά μας και αντί να επεξεργαστούμε τις λύσεις που μας πουλούν “επεξεργαζόμαστε” τις φωτογραφίες που θα ανεβάσουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μετά το 2004 και το εφιαλτικό σχέδιο Αναν, που αφορούσε την αναδιάταξη της Δημοκρατίας της Κύπρου σε μια ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία με δύο ομόσπονδα κρατίδια, ένα ελληνοκυπριακό και ένα τουρκοκυπριακό, έρχεται στο προσκήνιο μια άλλη εκδοχή, του ιδίου ουσιαστικά σχεδίου, στη βάση και πάλι της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Πόσοι από μας μπήκαμε στον κόπο να ανοίξουμε ένα βιβλίο ιστορίας ή έστω να ενημερωθούμε για τα της επικαιρότητας; Πόσοι παρακολουθήσαμε τις εξελίξεις που είχαν οι συζητήσεις μεταξύ «Κυπριακής Δημοκρατίας» και ψευδοκράτους και πόσοι από εμάς τις καταδικάσαμε;
Τι νομίζεις; Εσύ δεν θα έχεις μερίδιο ευθύνης όταν μας ξεπουλήσουν στους Τούρκους; Η απάθεια, φίλε, σε καθιστά συνένοχο στο έγκλημα και στην περίπτωση μας οι “ποινές” θα σε ακολουθούν εφ’ όρου ζωής, θα σε στιγματίζουν και θα σε πληγώνουν βαθιά. Γιατί, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ατίμωση για έναν Έλληνα, με τέτοιους προγόνους σαν τον Γρηγόρη και τον Ευαγόρα, από την τουρκοποίηση και την παράδοση των “όπλων”.
Το νησί σου, η Κύπρος σου, ο διπλανός σου σε χρειάζονται. Ο ίδιος σου ο εαυτός σε χρειάζεται. Σπάσε τις φυλακές σου, απελευθερώσου από τα υλικά αγαθά και αναζήτησε αυτό που θα σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο. Μια ανάσα ελευθερίας, τη μυρωδιά των πορτοκαλιών στο χωράφι του σπιτιού σου, το χαμόγελο της μάνας σου που θα μπει ξανά στο σπίτι που γεννήθηκε και την αναγέννηση της φύσης που πριν 43 χρόνια μαράθηκε και από τότε έμεινε εκεί, νεκρή και αδύναμη μπροστά στο βάρβαρο κατακτητή. Είναι επιτακτική ανάγκη να βγούμε από το λήθαργο που εκουσίως μπήκαμε. Βλέπετε, η ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα κινητά, το ίντερνετ, το χρήμα και η καλοπέραση μας θάμπωσε και μας κοίμισε. Οι προτεραιότητες και οι αξίες που μας δίδαξαν οι γονείς και το σχολείο έρχονται σήμερα σε δεύτερη μοίρα και την ψυχή μας κυριεύει ο ναρκισσισμός, ο ατομικισμός και ο εγωκεντρισμός.
Μα πώς θα φτιάξουμε έναν κόσμο για να ζούμε ελεύθεροι όταν οι ίδιοι μας οι εαυτοί είναι φυλακισμένοι και εξαρτημένοι στον κόσμο του “φαίνεσθαι”;
Η ελευθερία ξεκινά από μέσα μας, από την ψυχή και το μυαλό μας. Μην γίνεσαι δέσμιος των “θέλω” σου, μην γίνεσαι δούλος του χρήματος και των ανέσεων. Μην αναζητάς την εξωτερική ομορφιά και μην ανησυχείς για εφήμερα πράγματα. Βρες το αληθινό νόημα της ζωής και πορεύσου συνετά και με πείσμα για να την κάνεις πραγματικά καλύτερη.
Αφού θες να ζήσεις σαν άνθρωπος σε έναν ελεύθερο κόσμο, πάρε μια βαθιά ανάσα, κοίταξε στα μάτια τον στόχο σου, πάτα γερά στα πόδια σου και τρέξε! Τρέξε να προλάβεις τη ζωή που άφησες να σε προσπεράσει.
Εσύ είσαι έτοιμος για το μαραθώνιο της Ελευθερίας;
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
