Οι «Τάφοι των Βασιλέων» βρίσκονται στη νεκρόπολη της Πάφου, κοντά στη θάλασσα και καλύπτουν μια έκταση 1.2 τετραγωνικών χιλιομέτρων περίπου. Ονομάστηκαν έτσι λόγω του τεράστιου μεγέθους και του μεγαλοπρεπούς μεγαλείου τους. Είναι λαξευμένοι σε βράχο και χρονολογούνται στην Ελληνιστική και πρώιμη Ρωμαϊκή περίοδο.
Δεν υπάρχουν αρχαιολογικές ενδείξεις ότι ήταν θαμμένοι κάποτε εκεί Κύπριοι Βασιλιάδες της αρχαιότητας. Επίσης, το ιστορικό πλαίσιο κατά το οποίο δημιουργήθηκαν οι τάφοι αποκλείει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, εφόσον τα κυπριακά βασίλεια καταργήθηκαν με την κατάκτηση της Κύπρου από τους Πτολεμαίους. Οι Τάφοι των Βασιλέων φαίνεται ότι αποτελούσαν χώρο ταφής των εκλεκτών μελών της πολιτικής και διοικητικής της πρωτεύουσας της Κύπρου υπό το κράτος των Πτολεμαίων. Το νεκροταφείο ήταν σε χρήση από την ελληνιστική μέχρι την ρωμαϊκή εποχή (2ος π.Χ. αι.-2ος αι. μ.Χ.).
Είναι γνωστό ότι χρησιμοποιήθηκαν και από τους πρώτους Χριστιανούς που είχαμε στο νησί ως εκατόμβες νεκρών, ενώ μερικοί από αυτούς αφού τροποποιήθηκαν κατάλληλα, χρησιμοποιήθηκαν και κατά τον Μεσαίωνα από τρωγλοδύτες. Παράλληλα, ο χώρος αποτελούσε ένα διαχρονικό λατομείο, εφόσον πολλοί ήθελαν να εκμεταλλευτούν οικονομικά τα σημαντικά αρχαία κειμήλια που μπορεί να βρει κάποιος σε ένα τόσο σημαντικό μνημείο. Οι Τάφοι των Βασιλέων ξεκίνησαν να συλιούνται από αρχαιοκάπηλους τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Οι ανασκαφές του μνημείου άρχισαν κατά την περίοδο 1915-16, συνεχίστηκαν με διακοπές από το 1937 μέχρι το 1951, ενώ από το 1977 άρχισε η συστηματική ανασκαφική έρευνα της νεκροπόλεως, μέχρι το 1990.
Οι υπόγειοι Τάφοι των Βασιλέων ήταν εντυπωσιακοί και είναι μίμηση κατοικίας που έθαβαν τον νεκρό, γιατί πίστευαν ότι ήταν η τελευταία κατοικία του. Έχουν λαξευτεί μέσα σε συμπαγή βράχο, ενώ κάποιοι είναι διακοσμημένοι με κίονες δωρικού ρυθμού. Ένα τέτοιο γεγονός είναι ένα σημαντικό στοιχείο που αποδεικνύει περίτρανα την άκρατη Ελληνικότητα της Κύπρου, καθώς ίσως ένα από τα πιο ξακουστά μνημεία με δωρικό ρυθμό είναι ο ναός της Αθηνάς, ο Παρθενώνας στην Αθήνα. Χρησιμοποιούσαν δηλαδή τον ίδιο ρυθμό σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνισμού.
Τα αρχιτεκτονικά στοιχεία και στα δύο κοιμητήρια είναι ελληνικά και προέρχονται από το πρότυπο της ελληνιστικής οικίας, ενώ ένας τάφος παραπέμπει στους γνωστούς μακεδονικούς Τάφους της Βεργίνας στην ελληνικότατη Μακεδονία. Όλα τα έθιμα για την ταφή προήλθαν από την αρχαία Ελλάδα. Υπάρχουν πολλά στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι τάφοι αυτοί έφεραν τοιχογραφίες, κατά το πρότυπο των αντίστοιχων τάφων της Μακεδονίας, του τόπου καταγωγής των Πτολεμαίων. Η ελληνική ιστορία της Κύπρου είναι ένα γεγονός. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν και είναι αδιανόητο ότι χιλιάδες χρόνια μετά, με την ανακάλυψη τόσων αρχαίων ελληνικών μνημείων, πραγματοποιείται προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και εμπέδωσης στη συνείδηση των νέων Κυπρίων ότι δεν υπάρχει ελληνική ιστορία στο νησί. Εν πολλοίς, παρθενογένεση της «νέο-κυπριακής» ταυτότητας.
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
