Η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη τις επεκτατικές της βλέψεις στην περιοχή της Μεσογείου. Αυτή τη φορά, μέσω της συνεργασίας της με την διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση εθνικής ενότητας της Λιβύης. Συγκεκριμένα, η Λιβύη υπέγραψε εκ νέου στρατιωτική συμφωνία και συνεργασία στον τομέα ασφάλειας με την Τουρκία.Σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο τουρκικός τύπος, η συμφωνία υπεγράφηστις 27 Νοεμβρίου, μεταξύ του ΡετζέπΤαγίπΕρντογάν και του επικεφαλή της κυβέρνησης της Λιβύης ΦαγιέζαλΣάρατζ, παρά την έκκληση του Αραβικού Συνδέσμου να μην συνεργάζονται πλέον με την Τουρκία, μετά την στρατιωτική επιχείρηση που πραγματοποίησε στη Συρία. Παράλληλα, ανακοινώθηκεκαι μνημόνιο συμφωνίας για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών ανάμεσα στις δυο χώρες, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Ελλάδας, καθώς προσβάλλει την κυριαρχία της στη Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τον διευθυντή επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας, η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και συνεργασίας στον τομέα ασφαλείας αποτελεί για τις δύο χώρες «μια πιο ευρεία εκδοχή της ήδη υπάρχουσας στρατιωτικής συμφωνίας-πλαίσιο», καθώς όπως ανέφερε «θα ενισχύσει τους δεσμούς μεταξύ των στρατών μας», καλώντας «τις υπεύθυνες πλευρές» να στηρίξουν την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, κυβέρνηση Σάρατζ. Επιπλέον, επισήμανε ότι είναι κρίσιμης σημασίας η σταθερότητα της Λιβύης, τόσο για την ασφάλεια των Λίβυων, όσο και για την αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας. Είναι γεγονός πως η τρομοκρατική Τουρκία για άλλη μια φορά, χρησιμοποιώντας τόσο την πολιτική εκφοβισμού όσο και τις προφάσεις περί ασφάλειας των χωρών και αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, προσπαθεί με κάθε τρόπο να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο, ολοκληρώνοντας μεταξύ άλλων την πλήρη προβολή των αξιώσεών της στηνπεριοχή.

Με την υπογραφή του «μνημονίου συμφωνίας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών», οι δυο χώρες αναγνωρίζουν τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες τους στον θαλάσσιο χώρο. Αυτό σημαίνει ότιη συμμετοχή της Τουρκίας στα ενεργειακά λαμβάνει χώρα επίσημα στην περιοχή, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να παραχωρήσει η κυβέρνηση της Τρίπολης περιοχή που θεωρεί «λιβυκό» θαλασσοτεμάχιο για έρευνες. Η Λιβυκή κυβέρνηση είναι αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, ωστόσο δεν μπορεί να ελέγξει τα ανατολικά παράλια της Λιβύης, εφόσον εκεί κυριαρχεί ο στρατηγός Χαφτάρ, τον οποίο υποστηρίζουν η Αίγυπτος, η Ρωσία, οι ΗΠΑ και τα Εμιράτα. Για αυτό τον λόγο, είναι πολύ πιθανόν να ζητήσει τη βοήθεια της συμμάχου της Τουρκίας, δίνοντας της έτσι τη δυνατότητα να πλεύσει ουσιαστικά στα νότια της Κρήτης.

Εξάλλου, μαζί με το «μνημόνιο κατανόησης» και τη συνεργασία ασφάλειας και άμυνας, σύμφωνα με τον Ερντογάν ξεκινά και η νομική διαδικασία που θα οδηγήσει στην ανακήρυξη της τουρκικής ΑΟΖ.Αυτή θα αγνοεί πλήρως την ελληνική, αφού ο χάρτης παραμελεί τη γραμμή Κρήτης – Καρπάθου – Ρόδου – Καστελόριζου, με αποτέλεσμα η Τουρκία νααποκτήσει γεωγραφικά μια θαλάσσια περιοχή, όπου στα ανατολικά της συναντιέται με τις ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου. Είναι ξεκάθαρο ότιοι συνεργασίες μεταξύ των δύο χωρών πραγματεύονται πολλαπλές προεκτάσεις για τα γεωπολιτικά τεκταινόμενα στην Ανατολική Μεσόγειο. Εκτός από τους επεκτατικούς στόχους, τα ενεργειακά της ανατολικής Μεσογείου και την εδραίωση των ερευνών στην ευρύτερη περιοχή, ο Ερντογάν θέλει να περάσει το μήνυμα ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα στην περιοχή χωρίς αυτόν και πόσο μάλλον εάν δεν εξυπηρετούνται τα επεκτατικά συμφέροντα της Τουρκίας.

Οι συμφωνίες μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας προκάλεσαν αντιδράσεις στην ελληνική κυβέρνηση, με τον υπουργό εξωτερικών κ. Δένδια να ζητάει εξηγήσεις από τον Τούρκο πρέσβη. Χαρακτήρισε «τελείως αδόκιμη» κάθε συζήτηση για καθορισμό τουρκικής αποκλειστικής ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ενώ χαρακτήρισε την προσπάθεια «παντελώς αγεωγράφητη», αφού όπως εξήγησε «ανάμεσα στις δυο χώρες υπάρχει ο μεγάλος όγκος της Κρήτης». Παράλληλα,οΥΠΕΞ της Ελλάδαςενημέρωσε, ότι η χώρα είναι έτοιμη να αποστείλει πρέσβη στη Λιβύη, εφόσον οι συνθήκες επιτρέψουν την παραμονή του εκεί, επικοινώνησε με τους ομολόγους του της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Αιγύπτου, ενώ έσπευσε να ενημερώσει και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Αλέξανδρος Γεννηματάς δήλωσε το εξής: «Η υπογραφή μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης μνημονίου κατανόησης δεν μπορεί να παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών. Μια τέτοια ενέργεια θα παραβίαζε κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και δεν θα παρήγε έννομα αποτελέσματα. Επιπλέον, μια τέτοια ενέργεια δεν θα συμβάδιζε με την αρχή της καλής γειτονίας που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ γειτονικών χωρών». Επιπλέον, χθες το απόγευμα και το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι τα μνημόνια Ερντογάν – Σαράζ «δεν έχουν καμία νομική ισχύ». Ακόμα, αντιδράσεις υπήρξαν και από την πλευρά του στρατηγού Χαφτάρ, ο οποίος ελέγχει και το μεγαλύτερο μέρος της Λιβύης, περιγράφοντας το μνημόνιο Άγκυρας και Τρίπολης ως «κατάφωρη παραβίαση της ασφάλειας και της κυριαρχίας της Λιβύης»,αλλά και ως απειλή για «την ειρήνη και την ασφάλεια στη Μεσόγειο».

Φαίνεται πωςοι σχέσεις ανάμεσα σε Ισραήλ και Αίγυπτο δεν οχυρώνουν ούτε την Ελλάδα ούτε την Κύπρο από τη Τουρκική απειλή, καθώς για άλλη μια φορά η Τουρκία θα προχωρήσει ακάθεκτη υλοποιώντας τις επεκτατικές της βλέψεις. Είναι προφανές πως οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου πρέπει να ασχοληθούν περισσότερο με το πρόβλημα που προκύπτει στην Ανατολική Μεσόγειο από τη στιγμή που υπογράφτηκαν τέτοιου είδους συμφωνίες. Η χαλαρή πολιτική που εκφράζεται τη δεδομένη στιγμή από τις κυβερνήσεις, δεν μπορεί να αποφέρει καρπούς. Άλλωστε, σύμφωνα με τον κ. Τσαβούσογλου, η Τουρκία «Θα συνεχίσει να διεξάγει διαπραγματεύσεις με άλλες χώρες όταν το έδαφος είναι πρόσφορο».

Μέσα από τις συμφωνίες που υπογράφηκαν, η Τουρκία εξασφάλισε επιπρόσθετο θαλάσσιο χώρο στην περιοχή της Κύπρου. Επιπρόσθετα, θα σταθεί εμπόδιο σε πολλές ενέργειες της Ελλάδας με την Αίγυπτο, καθώς και Ελλάδας-Κύπρου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι Κύπρος και η Αίγυπτος να εκμεταλλευτούν τις ΑΟΖ τους και η Ελλάδα να ανακηρύξει ΑΟΖ που θα οριοθετείται με αυτή της Κύπρου. Η Τουρκία, αφενός θα εξασφαλίσει  κυρίαρχη θέση στην Ανατολική Μεσόγειο, που εδώ και καιρό προσπαθεί μέσω οργανωμένων και σταδιακών κινήσεων να κατακτήσει και αφετέρου θα εκμεταλλευτεί τον θαλάσσιο πλούτο της περιοχής.

Επιτακτική ανάγκη λοιπόν, αποτελεί η κοινή στρατηγική πλεύση μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, πριν η Τουρκία εισχωρήσει ακόμα περισσότερο στην περιοχή της Μεσογείου. Η εθνική στρατηγική των δύο χωρών μπορεί να ανακόψει την επιθετική και επεκτατική πορεία της Τουρκίας. Η κατευναστική πολιτική Ελληνικής και Κυπριακής κυβέρνησηςπρέπει να λάβει τέλος, εφόσον η μεταξύ τους συνεργασία και κοινή πολιτική αποτελεί ένα δυνατό χαρτί για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και του εθνικού συμφέροντος των δύο Ελληνικών κρατών.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης