Απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, έπειτα από προσφυγή που κατατέθηκε το 2017, κρίνει ως αντισυνταγματικό τον νόμο που ψηφίστηκε το 2012 και από τον Δημοκρατικό Συναγερμό και επιβάλλει την περικοπή των συντάξεων. Η προσφυγή αφορούσε απόφαση του Γενικού Λογιστηρίου, για περικοπή από τον προσφεύγοντα του ποσού των 420 ευρώ, εφαρμόζοντας τον «περί της Μείωσης των Απολαβών και των Συντάξεων των Αξιωματούχων, Εργοδοτουμένων και Συνταξιούχων της Κρατικής Υπηρεσίας και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Νόμου» τον Σεπτέμβριο του 2017, αλλά και προγενέστερους μήνες.
Όσον αφορά την περικοπή του μήνα Σεπτεμβρίου του 2017, θεωρείται άκυρη, εφόσον ο νόμος είναι αντισυνταγματικός και πρέπει να «θεραπευτεί» το συμβάν, αλλά παρόλα αυτά η περικοπή των προηγούμενων μηνών δεν μπορεί να αναιρεθεί, καθώς δεν πραγματοποιήθηκε προσφυγή εντός 75 ημερών.
Υπενθυμίζεται ότι τον Μάρτιο του 2019, το Διοικητικό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση κατά την οποία κρίνει ως αντισυνταγματική την περικοπή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά την εποχή της οικονομικής κρίσης και κρίθηκε ότι η νομοθεσία παραβιάζει το Άρθρο 23 του Συντάγματος για την προστασία της ιδιοκτησίας. Κρίθηκε δηλαδή ότι ο μισθός, όπως και στην πιο πρόσφατη περίπτωση η σύνταξη, αποτελεί περιουσιακό δικαίωμα για κάθε πολίτη του κράτους και επομένως, είναι παράνομο να κατακρατείται από το ίδιο το κράτος. Μάλιστα, έπειτα από έφεση που κατατέθηκε από την Νομική Υπηρεσία, το Διοικητικό Δικαστήριο αρνήθηκε την αναστολή της απόφασης.
Από τα συμφραζόμενα, προκύπτει ότι το κράτος επιβάλλεται να αποζημιώσει τις 163 περιπτώσεις αιτούντων αποζημίωση για τις ζημιές τις οποίες προκάλεσε στο Δημόσιο και τις ευάλωτες ομάδες οι οποίες προσβλήθηκαν από τις περικοπές. Παρότι το κράτος αναφέρει ότι οι επιστροφές των περικοπών των υπαλλήλων του Δημοσίου φτάνουν τα 4 με 5 εκατομμύρια, το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτές οι αποζημιώσεις των 163 αιτούντων, δεν ξεπερνούν τα 254 χιλιάδες ευρώ.
Οι συγκεκριμένες δικαστικές υποθέσεις αποδομούν το «success story», το οποίο επικαλείται κάθε φορά η κυβέρνηση Αναστασιάδη που κατηγορείται για φτωχοποίηση του λαού. Αποδεικνύουν περίτρανα ότι αποτελεί γεγονός και όχι εικασία ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν είχαν ως αποτέλεσμα ο λαός να διαβιεί σε συνθήκες εξαθλίωσης. Έπειτα από μια επταετία κουρεμάτων, κλεισίματος τραπεζών και λαϊκών ιδρυμάτων, αποδυνάμωσης της Άμυνας και πρόχειρης εφαρμογής του ΓεΣυ, ΔΕΝ μπορεί πλέον κανένας να ισχυριστεί ότι η κυβέρνηση Αναστασιάδη εφαρμόζει την οποιαδήποτε κοινωνική πολιτική. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και αναδεικνύουν την αισχρότητα του κράτους που δεν σέβεται ούτε τους πολίτες, αλλά ούτε καν τις ευάλωτες ομάδες.
Αν το κράτος διατηρούσε οποιονδήποτε σεβασμό προς τον λαό που υποτίθεται εξυπηρετεί, θα έπρεπε έστω και (πολύ) καθυστερημένα να αποζημιώσει τους πολίτες που επηρεάστηκαν άμεσα από τις πολιτικές «λιτότητας» που επέβαλε την εποχή της φτιαχτής κρίσης. Δεν ευθύνονται σε καμιά των περιπτώσεων οι λαϊκές μάζες για τις λανθασμένες πολιτικές που οδήγησαν στην οικονομική κρίση και επομένως ήταν αισχρό το γεγονός ότι μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις για να εισέλθει ρευστό στα ταμεία του κράτους. Δυστυχώς όμως, γνωρίζουμε ότι το αφήγημα περί «αναγκαίου κακού» θα επιστρατευθεί, με σκοπό να δικαιολογήσει την αισχρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το κράτος και οι υψηλές οικονομικές ελίτ τους πολίτες. Αντιληφθείτε λοιπόν, ότι για τους «άριστους των αρίστων» είμαστε πολίτες δευτέρας διαλογής. Δεν ντρέπεστε ξεδιάντροποι…
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
