Δεύτερη αποστολή στη Βόρειο Ήπειρο

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018, η δεύτερη αποστολή αντιπροσωπείας της παράταξής μας στην πανάρχαια, ελληνική, λεβεντογέννα, Βόρειο Ήπειρο. Η αποστολή πραγματοποιήθηκε και πάλι στα πλαίσια συνεργασίας μας με την Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (Σ.Φ.Ε.Β.Α), της οποίας ο σκοπός σήμερα είναι η διατήρηση, ενίσχυση και ανάπτυξη του υπόδουλου Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, το οποίο δυστυχώς δεν λαμβάνει της απαραίτητης προσοχής από το Ελληνικό κράτος. Ένα κομμάτι του ελληνισμού του οποίου οι κάτοικοι της περιοχής, με τεράστιες προσπάθειες, διατηρούν το ελληνικό τους φρόνημα, με βάση τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη.

Πρώτος σταθμός της αποστολής μας αποτέλεσε το χωριό Πολένα. Ένα ελληνικό χωριό λίγο έξω από την πόλη της Κορυτσάς, το οποίο επισκεφθήκαμε και κατά την προηγούμενη αποστολή μας. Το τεράστιο έργο που επιτελούν εδώ και χρόνια τα μέλη της Σ.Φ.Ε.Β.Α, φαίνεται για ακόμα μια φορά καθώς εκτός από την ηθική υποστήριξη που παρέχουν στους κατοίκους, φρόντισαν κατά την αποστολή μας αυτή να εφοδιάσουν τους κατοίκους με ρούχα, υποδήματα, παιχνίδια για τα παιδιά, σχολικές τσάντες, βιβλία, θρανία για το ελληνικό φροντιστήριο του χωριού και διάφορα άλλα είδη καθημερινής χρήσεως. Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η λιτή εκδήλωση που ετοίμασαν τα παιδιά του χωριού, μαζί με το δάσκαλο του ελληνικού φροντιστηρίου, ο οποίος μάλιστα είναι εγγονός της κ. Ερμιόνης Ανδρέου. Ποιήματα στην ελληνική γλώσσα καθώς και ελληνικά τραγούδια προκάλεσαν τη συγκίνηση των παρευρισκόμενων. Τα παιδιά, αν και κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες, μαθαίνουν τη γλώσσα των προγόνων τους και μεγαλώνουν με τα σωστά ιδανικά και αξίες. Αξίες που αρχίζουν να ξεφτίζουν στην ελεύθερη Ελλάδα, διατηρούνται ακέραια από τον υπόδουλο ελληνισμό της Βορείας Ηπείρου. Αρκετά μέλη της Σ.Φ.Ε.Β.Α που συμμετείχαν στην αποστολή, είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν και τα βαφτιστήρια τους στο χωριό.

Δεύτερος σταθμός της αποστολής μας ήταν η Μοσχόπολη και ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται στην περιοχή. Η Μοσχόπολη, αποτελούσε κατά τον 18ο κυρίως αιώνα, ένα από τα πλέον σημαντικά κέντρα παιδείας και εμπορίου της εποχής και ένα από τα σπουδαιότερα πνευματικά κέντρα γενικότερα. Η πόλη της Μοσχόπολης είχε καταστραφεί το 1769 από Τουρκοαλβανούς, το 1792 από τον Αλή Πασά και το 1916 από τους Γάλλους. Σήμερα αριθμεί 1000 κατοίκους εκ των οποίων οι 300 είναι επήλυδες Αλβανοί που τους μετέφερε ο Χότζας για να αλλοιωθεί η ομοιογένεια του πληθυσμού. Στην περιοχή λειτουργεί αλβανικό δημοτικό σχολείο και φροντιστήριο ελληνικής γλώσσας. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου του οποίου η ανέγερση έγινε το 1750, διατηρείται και λειτουργεί ακόμα παρά την άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται μετά τις καταστροφές. Σώζεται μέρος του τέμπλου, ο Δεσποτικός θρόνος και ο ορειχάλκινος «χορός» που κρέμεται στον πρώτο εσωτερικό τρούλο του τρίκλιτου αυτού βασιλικού ναού.

Τελευταίος σταθμός της αποστολής μας αποτέλεσε και πάλι η πόλη της Κορυτσάς. Επισκεφθήκαμε τον πάτερ Βίκτωρ, Ιερέας στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου, που δεσπόζει στο κέντρο της πόλης. Παραδώσαμε ρουχισμό και είδη πρώτης ανάγκης που συλλέχθηκαν από τη Σ.Φ.Ε.Β.Α, συνομιλήσαμε με τον Πάτερ και συνεχίσαμε την περιήγησή μας στην πόλη της Κορυτσάς.

Αυτά που αποκομίσαμε από τη δεύτερη αποστολή μας στην Κορυτσά, είναι η ύπαρξη του έντονου ελληνικού φρονήματος που διατηρείται από τους κατοίκους της περιοχής. Αξίζει να τονισθεί για άλλη μια φορά η προσπάθεια που έγινε από τα παιδιά που κατοικούν στο χωριό της Πολένας. Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθεια που γίνεται τόσο από τα παιδιά, όσο και από τους κατοίκους του χωριού, έτσι ώστε να διατηρηθεί η εθνική τους ταυτότητα, τα ήθη, τα έθιμά τους και η γλώσσα τους. Μια προσπάθεια που δεν θυμίζει σε τίποτα την κατάσταση που επικρατεί στην ελεύθερη Ελλάδα, όπου τα ήθη, τα έθιμα, τα ιδανικά και οι αξίες που γνωρίσαμε μεγαλώνοντας, βλέπουμε να φθίνουν και χρόνο με το χρόνο να εξαφανίζονται. Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί και μια συζήτηση που είχαμε με ένα μέλος της Σ.Φ.Ε.Β.Α και ένα κάτοικο του χωριού. Σε ερώτηση για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε και εμείς στην προσπάθεια που γίνεται η απάντηση ήταν: «Μόνο και μόνο που έρχεστε με σκοπό τη βοήθεια και τη στήριξη και δεν ήρθατε απλά μια φορά για τουρισμό, αυτό είναι αρκετό.»

Ο ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει ανά τους αιώνες. Κατάφερε να επιβιώσει μέσα σε τόσες κακουχίες, θα καταφέρει να συντηρηθεί και να αναπτυχθεί και σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε. Χρειάζονται όμως τη στήριξή μας. Χρειάζονται την παρουσία μας. Χρειάζονται το απαραίτητο ενδιαφέρον και τα εφόδια που μπορούμε να τους παρέχουμε, τόσο υλικά όσο και ψυχικά, ούτως ώστε να επιβιώσουν. Εμείς με τη σειρά μας, θέλουμε να εκφράσουμε για ακόμα μια φορά τη στήριξη μας στη Σ.Φ.Ε.Β.Α, στο έργο που επιτελεί εδώ και τόσα χρόνια και να υποσχεθούμε ξανά ότι θα συμβάλουμε με κάθε τρόπο τόσο στις αποστολές που γίνονται, αλλά και σε οτιδήποτε άλλο χρειαστούν. Η δουλειά που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια από τα μέλη της είναι απίστευτη και μόνο αν κάποιος συμμετέχει σε κάποια αποστολή μπορεί να το διαπιστώσει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΥΝΕΙΑ ΩΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΤΣΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Μοιράσου το:

ΣΧΕΤΙΚΑ

Η 1η Οκτωβρίου 1960 καθιερώθηκε ως ημέρα ανακήρυξης της «ανεξαρτησίας» της Κύπρου από τους Βρετανούς.

Τα τρία παλληκάρια, που πάνω από όλα έβαλαν τον πόθο τους για Λευτεριά και Ένωση