Το Σάββατο 11 Απριλίου 2020, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κατοχικό ηγέτη, με σκοπό να συζητηθεί η επικρατούσα κατάσταση όσον αφορά την πανδημία, με τους δύο να εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τις εξελίξεις που αφορούν την εξάπλωση του κορωνοϊού στο νησί.
Μεταξύ άλλων, Αναστασιάδης και Ακκιντζί συμφώνησαν να διατηρούν συνεχή επαφή για το θέμα και να ενισχύουν τις προσπάθειες της δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής Υγείας. Κατά την επικοινωνία που είχαν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανταποκρίθηκε θετικά σε αίτημα του κατοχικού ηγέτη για προσφορά φαρμάκων και προστατευτικού υλικού που θα μεταφερθεί από τις ελεύθερες περιοχές στα κατεχόμενα τις επόμενες ημέρες.
Όπως φάνηκε από τη σημερινή δημοσίευση του Μουσταφά Ακκιντζί, υπήρξαν αντιδράσεις από τ/κ κύκλους που αντιτίθενται στη βοήθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων αναφέρονταν τα εξής στη δημοσίευση. «Ο κορωνοϊός είναι ένας κοινός εχθρός που απειλεί ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο κόσμος όλος είναι υποχρεωμένος να αγωνιστεί από κοινού απέναντι σε αυτόν. Σε αυτόν τον αγώνα δεν πρέπει να υπάρχει ο διαχωρισμός Τ/κ – Ε/κ, χριστιανού – μουσουλμάνου».
«Δεν μπορεί να πιστέψει κανείς», πρόσθεσε, «ότι σε μια τέτοια εποχή μπορεί να υπάρχει τέτοιο μίσος και εχθρότητα. Ακόμα και αν παραμερίσει, τις άδικες επιθέσεις που δέχθηκε ο ίδιος, πρόκειται για μια μεγάλη αδικία και ντροπή ενάντια στους ειδικούς υγείας της τ/κ πλευράς. Επειδή αυτοί που διαπίστωσαν ότι υπάρχει τέτοια ανάγκη είναι αυτοί, δηλαδή οι τ/κ μέλη της δικοινοτικής Επιτροπής για την Υγεία. Ο συμπρόεδρος αυτής της επιτροπής είναι γιατρός και αρμόδιος στο υπουργείο υγείας. Δεν είμαι εγώ που σκέφτηκα από τον νου μου να ζητήσω χλωροκίνη».
Ήταν πριν από περίπου ένα μήνα που ο ίδιος ο κατοχικός ηγέτης άστραψε και βρόντηξε κατά της ΚΔ επειδή έκλεισε τέσσερα οδοφράγματα για να περιορίσει την εξάπλωση του κορωνοϊού. Αυτοί που έκλεψαν με τη βία τις δικές μας περιουσίες, δεν θα έπρεπε να απαιτούν από το νόμιμο κράτος να προβαίνει σε συγκεκριμένες ενέργειες. Τη δεδομένη στιγμή που δεν μπορεί να τους βοηθήσει η Τουρκία, αφού δεν μπορεί ούτε η ίδια ν’ ανταπεξέλθει, έτρεξαν να απευθυνθούν προς τις ελεύθερες περιοχές για βοήθεια με φαρμακευτικά προϊόντα.
Είναι απαράδεκτο να ανάγεται ένα τέτοιο ζήτημα σε ανθρωπιστικό πλαίσιο την ίδια ώρα που το κατοχικό καθεστώς αναφέρει ξεδιάντροπα ότι οι 200 χιλιάδες πρόσφυγες δεν θα επιστρέψουν ποτέ στα σπίτια τους και η δική μας πλευρά το αποδέχεται ευθαρσώς. Αν ήθελαν να είναι ανθρωπιστές οι κατακτητές, θα έπρεπε να διαλύσουν άμεσα το αποσχιστικό τους μόρφωμα, να επιστραφούν οι περιουσίες στους πρόσφυγες και να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι στην διπλανή Ιταλία, την οποία η δική μας πλευρά προσπαθεί να εντάξει στο πρόγραμμα για τη διέλευση του φυσικού αγωγού, δεν προσφέρθηκε καμία βοήθεια από εμάς, κάτι που θα έπρεπε να γίνει αν όντως είχαμε σκοπό να βοηθήσουμε ανθρωπιστικά.
Το σύστημα υγείας της Κύπρου παλεύει με πενιχρά μέσα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της υγειονομικής και οικονομικής πρόκλησης της εποχής. Τα νοσηλευτικά κέντρα και το προσωπικό, σαφώς δεν είναι επαρκώς εξοπλισμένα, παρόλα αυτά αντιστέκονται σθεναρά εναντίον της πανδημίας. Οι τ/κ ενθυμούνται επιλεκτικά ότι το καθεστώς υπό το οποίο ζουν δεν αποτελεί νόμιμο κράτος, μόνο όταν το νόμιμο κράτος λαμβάνει κάποια εξωτερική βοήθεια από την οποία ζητάνε και αυτοί να λάβουν μερίδιο. Σαφέστατα, πρέπει με κάποιο τρόπο να στηριχθούν οι εγκλωβισμένοι ευπαθείς και μη συμπατριώτες μας.
Αυτό που πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν λαμβάνονται αποφάσεις επειδή το είπε μια κάποια «τεχνική δικοινοτική επιτροπή υγείας». Αποφάσεις μπορεί να λαμβάνει μόνο το νόμιμο κράτος. Είναι σαφές ότι οι σκοποί της συγκεκριμένης επιτροπής είναι η προάσπιση των συμφερόντων του ψευδοκράτους, αφού πριν από ένα μήνα κατέκρινε το Υπουργείο Υγείας για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ενώ τώρα που το κατοχικό καθεστώς χρειάστηκε βοήθεια, έκρινε ότι πρέπει να παραχωρηθεί από την ΚΔ. Στον α λα καρτ ανθρωπισμό απαντάμε ότι ανθρωπιστικό είναι και το ζήτημα της επιστροφής όλων των προσφύγων. Ανθρωπιστικό είναι και το ζήτημα των αγνοουμένων, ανθρωπιστική θα ήταν και η βοήθεια που θα έπρεπε να δοθεί σε Ιταλία και Ισπανία. Δυστυχώς όμως, θέλουμε να αναδεικνύουμε τον ανθρωπισμό μας μόνο όταν πρόκειται να γίνει στο πλαίσιο της επαναπροσέγγισης.
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης