Καθώς περπατάς στον δρόμο, υπάρχουν φορές που κάτι θα σου κινήσει το ενδιαφέρον και την περιέργεια και θα σταματήσεις για λίγο να το κοιτάξεις.
Βλέποντας λοιπόν, την Κύπρο μισή, λόγω της πράξης κάποιου/ κάποιων που αποφάσισαν να σκίσουν τα αυτοκόλλητα που την απεικονίζουν, νιώθεις ντροπή και απογοήτευση. Είναι πραγματικά λυπηρό, να ξέρεις πώς νέα παιδιά, νέοι συμπολίτες μας όταν βλέπουν στους δρόμους αυτοκόλλητα με το “δεν ξεχνώ” και με τη ματωμένη μας Κύπρο, η μόνη τους έννοια να είναι να τρέξουν να τα σκίσουν και να τα ποδοπατήσουν.
Δυστυχώς, τα 43 χρόνια που πέρασαν από εκείνη την μαύρη μέρα, έχουν παίξει σημαντικό ρόλο για την κατάσταση που επικρατεί στο νησί μας. Μέρος του λαού της Κύπρου συνήθισε να ζει στο μισό νησί και αποδέχτηκε ότι το άλλο μισό δεν του ανήκει. Ξέχασε τα αποτρόπαια εγκλήματα που τελέστηκαν το 1974 εις βάρος των συνανθρώπων του, ξέχασε τις δολοφονίες, τους βιασμούς, τις κλοπές, τη βία, το ξεριζωμό και την προσφυγιά που αναγκάστηκαν αυτοί οι άνθρωποι να ζήσουν.
Οι νέοι του 2017, τα παιδιά που έχουν την τύχη σήμερα να σπουδάζουν, που έχουν τη δυνατότητα να ψάχνουν, να διαβάζουν και να διαμορφώνουν εν τέλει την προσωπικότητα και τα πιστεύω τους, αρνούνται συνειδητά να το κάνουν και αρκούνται στις θέσεις του κόμματος με την πίστη ότι έτσι θα έχουν μια άριστη επαγγελματική αποκατάσταση. Αυτοί, οι νέοι του σήμερα βλέπουν την Κύπρο ως Τουρκία, το βόρειο τμήμα νησιού ως τουρκικό, τους Τούρκους τους ονομάζουν αδέρφια και την Ελλάδα ως ξένη χώρα.
Κάποιοι μιλούν για ομοσπονδία, μιλούν για κοινότητες και κοινοτάρχες, σφίγγουν τα χέρια και αγκαλιάζονται με τον κατακτητή, φιλούν τα πόδια του σουλτάνου και υποτάσσονται. Ποιός λογικός άνθρωπος θέλει να έχει το βάρβαρο στοιχείο στη χώρα του και ποιός νοήμων άνθρωπος ζητά σαν τρελός ομοσπονδία; Ποιός σπουδαγμένος αρκείται στην παπαγαλία των λόγων του κόμματος και γιατί να θέλει κάποιος το ξεπούλημά του;
Ξύπνα! Ναι εσύ, ξύπνα! Σταμάτα να είσαι ένα άβουλο πιόνι, μια μαριονέτα που σε κινούν πέρα δώθε οι άλλοι! Άνοιξε τα μάτια και τα αυτιά σου και δες, δες τι γίνεται στο νησί σου! Σε πουλούν και εσύ τους βοηθάς! Ξεπουλούν τους ήρωες σου, τους αγώνες τους για ελευθερία, τους παππούδες και τις γιαγιάδες σου, σε φλομώνουν στο ψέμα και σου τάζουν 30 αργύρια με αντάλλαγμα να ξεχάσεις την ιστορία σου και τον ελληνισμό σου! Άκου, είναι μεγάλη σου τιμή να είσαι Έλληνας! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή από το να είσαι Έλληνας! Μην σε αγγίζουν οι υποσχέσεις, στη ζωή ποτέ και τίποτα δεν σου χαρίζεται αφιλοκερδώς. Και πίστεψε με, για κανένα και για τίποτα δεν αξίζει να κοιμήσεις τη βούληση, τις αξίες και τα πιστεύω σου!
Η Κύπρος και ο λαός της έχουν κάθε δικαίωμα να ελευθερωθούν και να ζήσουν χωρίς την παρουσία του κατακτητή στο νησί!
Μην σε φοβίζει ο χρόνος και μη σε λυγίζει η απάθεια του διπλανού!
Να θυμάσαι: “Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.”
