Στις 30 Οκτωβρίου 2019, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ αναγνωρίζει με την συντριπτική πλειοψηφία των 405 υπέρ και μόλις 11 κατά ψήφων τη Γενοκτονία των Αρμένιων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της περιόδου 1915-1923. Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν αναφέρθηκε σε «νίκη της δικαιοσύνης και της αλήθειας», όσον αφορά την υιοθέτηση του ψηφίσματος. Από την άλλη δε, έντονες ήταν οι αντιδράσεις της Τουρκίας, αφού αναφέρθηκαν σε διαστρέβλωση της ιστορίας. Αγνοώντας, βέβαια, την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από άλλες 32 χώρες, ζώντας από ότι φαίνεται στον δικό τους κόσμο, όπου η στοχευμένη μαζική δολοφονία κατά συγκεκριμένης εθνικής ομάδας δεν αποτελεί γενοκτονία.
Επιπλέον, αναφέρουν πως η πράξη αυτή των Αμερικανών θέτει σε κίνδυνο τις διμερείς σχέσεις των δυο χωρών, απειλώντας ακόμα πως οι κυρώσεις σε βάρος τους δεν πρόκειται να πνίξουν την εθνική τους ασφάλεια και τα συμφέροντα που διεκδικούν στην Ανατολική Μεσόγειο. Από πλευράς της κυβέρνησης βέβαια, ο κ. Τραμπ δεν αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Στις 24 Απριλίου, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είχε μνημονεύσει την Ημέρα Μνήμης των Αρμενίων σε μια δήλωση που ανέφερε ότι «η μνήμη μας είναι με εκείνους που υπέφεραν σε μία από τις χειρότερες θηριωδίες του 20ου αιώνα», χωρίς ωστόσο να χρησιμοποιήσει τον όρο «γενοκτονία».
Σήμερα και πάλι, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να υποκύπτει στις τουρκικές πιέσεις, δείχνοντας ανίκανη να υποστηρίξει τις αποφάσεις του Αμερικανικού Κογκρέσου. Συγκεκριμένα, στέλεχος της κυβέρνησης ανέφερε ότι δεν αναγνωρίζουν τη Γενοκτονία, αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο τη φιλική στάση που υιοθετεί ο κ. Τραμπ προς την Τουρκία, απενοχοποιώντας την για τις απάνθρωπες ενέργειες που διέπραξε το παρελθόν αλλά και πρόσφατα. Τρανό παράδειγμα αποτελεί η τούρκικη εισβολή στη Συρία.
Είναι ξεκάθαρο όμως, πως το χάϊδεμα των αυτιών του νεοσουλτάνου Ερντογάν δεν φέρει κανένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Φαίνεται ξεκάθαρα πως οι κυρώσεις τόσο των Αμερικανών όσον και της Ε.Ε δεν πλήττουν το σθένος της Τουρκικής επεκτατικότητας. Η τούρκικη εισβολή στη Συρία, οι καθημερινές παραβιάσεις της ΑΟΖ της Κύπρου αλλά και του Ελληνικού εναέριου χώρου και η παράνομη συμφωνία μεταξύ της Λιβύης και της Τουρκίας φανερώνουν το πραγματικό πρόσωπο της τούρκικης αδιαλλαξίας. Είναι άξιο απορίας, ποια θα είναι η στάση τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ε.Ε, σε περίπτωση που ο κ. Ερντογάν επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί παράνομα όσα συμφώνησε προ λίγων ημερών με τον Λίβυο ομόλογο του.
Κλείνοντας, πρέπει να σημειωθεί ότι τα συμφέροντα που παζαρεύονται στο παρασκήνιο είναι πολλά. Οι μεγάλες δυνάμεις εφαρμόζουν την πολιτική των ισχυρών και αντιμετωπίζουν τα αιτήματα των αδυνάτων με κυνισμό. Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τραμπ παραμένει άπραγη και δεν αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Στρέφεται ενάντια στη λαϊκή βούληση όταν αντιστέκεται στις αποφάσεις των νόμιμα εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού, όπως είναι η Βουλή και η Γερουσία. Θα έρθει όμως η μέρα που το δίκαιο και η αλήθεια θα λάμψει αφού «τα άδικα δεν ευλογούνται».
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
