Σε μια καθημερινότητα χωρίς αξίες, σε έναν συνεχή αγώνα κερδοσκοπίας, ήρθε η πανδημία να μας υπενθυμίσει το πόσο αναλώσιμοι και εφήμεροι είμαστε. Ήταν τότε που ήρθε ο Κορωνοϊός να προσγειώσει την αλαζονεία μας απέναντι στη φύση, στον συνάνθρωπο και στην ηθική. Χρειάστηκε λιγότερο (και ακόμα δεν έχει τελειώσει τίποτα) από πέντε μήνες η ασθένεια, για να ισοπεδώσει ό,τι κτιστό και άκτιστο μάταια, όπως αποδείχτηκε, συντηρούμε και εξιδανικεύουμε. Ως πλανήτης και ως κρατικές οντότητες ξεχωριστά, δεχτήκαμε μια πολύπλευρη, πολύμορφη και «ασύμμετρη» επίθεση που τελικά εμείς οι ίδιοι με τη στάση μας καταφέραμε να της δώσουμε τη δυνατότητα να λάβει τεράστιες διαστάσεις.

Σε συστημικό επίπεδο, τα πολυδάπανα συστήματα υγείας που σε πολλές περιπτώσεις έχουν δεχτεί ασύδοτη ιδιωτικοποίηση (βλ. Ελλάδα), αποδείχτηκαν ελάχιστα μπροστά στην πρόκληση να υποστηρίξουν τις ανάγκες ενός επιπόλαιου λαού που προσβλήθηκε από αυτόν τον αόρατο εχθρό. Το ένα κράτος μετά το άλλο κρατικοποιεί εκ νέου τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια σε μια ύστατη προσπάθεια να αντιμετωπίσει τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα. Η διοίκηση της κατεχόμενης Ιρλανδίας κόντρα στην αδιαφορία του Βρετανού Πρωθυπουργού, κρατικοποίησε τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια σε αντίθεση με Κύπρο και Μητροπολιτική Ελλάδα που οι κυβερνήσεις τα επιτάξαν. Το επιφανειακό σε πολλές περιπτώσεις πλην όμως «καλοντυμένο» σύστημα υγείας, όντας ανεπαρκές να αντισταθεί, έλαβε ως βοήθεια την εμπειρία και τεχνογνωσία από χώρες που θεωρούνταν «τρίτες» μέχρι στιγμής.

Ίσως να μην είναι η κατάλληλη στιγμή για να γίνει λόγος για την κακοφτιαγμένη κοινωνική μας συνείδηση, εν τούτοις πιθανόν να είναι ένας τρόπος για να κατανοήσουμε έστω στην έσχατη στιγμή ότι κρατάμε στα χέρια μας, την τύχη της πανδημίας. Θα αποτελούσε ευχής έργον αν καταφέρναμε να αντιτάξουμε στο κυβερνητικό διάταγμα για «κκέρφιου», τη δική μας καλή θέληση για αυτοπεριορισμό. Την ανελευθερία που νιώθουμε αυτή τη στιγμή, θα την αντικαθιστούσε το αίσθημα της υπηρεσίας του καθήκοντος και η ικανοποίηση για την πράξη του σωστού.

Τουναντίον, επιλέξαμε να «ξεχειλώσουμε» την δημόσια ασφάλεια και να προκαλέσουμε τις κυβερνήσεις να ενεργοποιήσουν πλήρως τον μηχανισμό κρατικής καταστολής. Αυτή η ανωριμότητά μας, αποκάλυψε τις ελλείψεις παιδείας που έχουμε και συνεπώς τις τρύπες του συστήματος Παιδείας μας. Ας κατανοήσουμε επιτέλους ότι κανένας δεν είναι άτρωτος απέναντι σε αυτή την ασθένεια και ας μεγαλουργήσει ξανά η κοινωνική και συλλογική μας ομοψυχία. Η υπεράσπιση της πατρίδας μας περνά και από την δημόσια υγεία και οφείλουμε να προστατεύσουμε το σύστημα μου ταλαντεύεται. Είναι χωρίς αμφιβολία μια καλή ευκαιρία για πράξεις κοινωνικής συνοχής, με αγώνα για επιτυχία της ασφάλειάς μας, αφού σε αυτές τις στιγμές η ασφάλεια και η υγεία θεωρούνται επιτυχίες.

Πιθανότατα η πιο αμφιλεγόμενη και πολυσυζητημένη κοινωνική πτυχή της «Περιόδου Καραντίνας», είναι η απαγόρευση εκκλησιασμού και το κλείσιμο των ιερών χώρων λατρείας. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις αφορμής δοθείσης του κορωνοϊού, έσπευσαν να απαγορεύσουν την προσέλευση πιστών στις ιερές ακολουθίες. Η Εκκλησία και Ο Θεός πανταχόθεν αποτελούσαν το στήριγμα και τη Σωτηρία όσων προσέφευγαν σε Αυτόν με ειλικρίνεια και αυτό είναι που πρέπει να έχουμε κατά νου σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε. Με ή χωρίς συμμετοχή στις ακολουθίες η πίστη μας πρέπει να δυναμώσει χωρίς να χάνουμε την ελπίδα μας και την εμπιστοσύνη στον Θεό. Η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί μια ευκαιρία για συνεχή και αδιάληπτη επαφή με τον Χριστό που οδεύει για τα Θεία Πάθη και την Ανάσταση. Ας μετατρέψει ο καθένας μας το σπίτι του σε χώρο πύρινης προσευχής υπέρ της σωτηρίας του κόσμου. Οι Έλληνες στερήθηκαν ξανά την επαφή τους με τα θεία, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να αγωνιστούν και να διατηρήσουν άσβεστη την Ορθόδοξη πίστη και όπως αποδείχτηκε τελικά, η πίστη είναι αυτή που διατήρησε τον Ελληνισμό.

Τα λάθη και οι ελλείψεις του παρελθόντος δεν μπορούν να διορθωθούν ενόσω βρισκόμαστε εν μέσω πανδημίας, παρόλα αυτά είναι επιβεβλημένη ανάγκη το τέλος του ιού να μας βρει πιο δυνατούς και πιο συνειδητοποιημένους. Οι κρατικοί μηχανισμοί θα κληθούν να αναδιαρθρώσουν, ίσως και να οικοδομήσουν από το μηδέν τα κρατικά συστήματα με επίκεντρο την παιδεία και την υγεία με σκοπό να μην βρεθούμε ξανά σε μια τέτοια απελπιστική κατάσταση που ευνοεί σπασμωδικές και καταστροφικές κινήσεις. Ο λαός ίσως πάρει τα μεγαλύτερα μαθήματα ζωής μέσα από την καραντίνα, με την ευχή να ξεκινήσει μια μακροχρόνια πλην όμως ελπιδοφόρα προσπάθεια συνειδησιακής στερέωσής του. Ας ευχηθούμε ο Θεός να δώσει να περιοριστούν οι θάνατοι και να βγούμε σύντομα από αυτή τη δίνη. Καλή Ανάσταση να φτάσουμε και ας αξιοποιήσουμε εποικοδομητικά τον άπλετο χρόνο μας.

Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης