« Των αθανάτων το κρασί το ‘βρετε σεις και πίνετε
ζωή για σας ο θάνατος κι αθάνατοι θα μείνετε »
Μεγάλες μέρες ανατέλλουν για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Τα σκληρά βασανιστήρια, οι βιασμοί, οι δολοφονίες και οι απαγχονισμοί που διαδραματίστηκαν με θύματα δικά μας, νέα, αμούστακα παλικάρια και εις βάρος νέων κοριτσιών κατά τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία θα τύχουν δικαστικής κρίσης και η εξιλέωση δεν θα αργήσει να έρθει.
Παρόμοια νομολογία αφορά την περίπτωση των Κενυάτων στους οποίους επιτράπηκε να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από τη βρετανική κυβέρνηση για βασανιστήρια που υπέστησαν κατά τη δεκαετία του 1950 από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις.
Η νομική διαδικασία που θα ακολουθήσει, αν και θα είναι μεγάλη, είμαστε πεπεισμένοι ότι θα λυτρώσει όχι μόνο τους 35 ενάγοντες, αλλά όλους όσους πάλεψαν με την ψυχή τους για την απελευθέρωση από τον αγγλικό ζυγό και την Ένωση με την Ελλάδα μας. Γι’ αυτό και είναι χρέος των εναγόντων να θυμούνται ότι εκπροσωπούν όλους τους Έλληνες της Κύπρου και να ξέρουν πως όλοι μας θα σταθούμε στο πλευρό τους γιατί ο αγώνας τους είναι και δικός μας.
Ο επικεφαλής του Συνδέσμου Ε.Ο.Κ.Α αναφέρει: «Θέλουμε δικαιοσύνη. Δεν είμαστε κατά των Βρετανών. Έχουμε πολλούς φίλους και συγγενείς εκεί. Αυτό που συνέβη ήταν εξαιτίας της πολιτικής. Πολεμήσαμε για την Ελευθερία και την Ένωση με την Ελλάδα, ψηφίσαμε υπέρ αυτού συντριπτικά σε ένα δημοψήφισμα, αλλά αντί αυτού μας βασάνισαν και μας σκότωσαν. Θα προτιμούσαμε τέτοια δυσάρεστα πράγματα να μην έπρεπε να βγουν στην επιφάνεια στο δικαστήριο. Σίγουρα δεν θέλουμε να γίνει όλο αυτό αιτία έντασης στις (διμερείς) σχέσεις, αλλά η υπόθεσή μας δεν διαφέρει από εκείνη των Κενυατών και όπως εκείνοι θέλουμε και εμείς αναγνώριση.»
Οι κτηνωδίες που έλαβαν χώρα κατά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α χρειάζεται να γίνουν γνωστές σε όλο τον κόσμο και απαιτείται να δοθεί συγγνώμη εκ μέρους της βρετανικής κυβέρνησης στο λαό της Κύπρου. Επίσης,πρέπει να τονίσουμε ότι η αποζημίωση που ζητούν οι αγωνιστές μας είναι μία πολύ μικρή λύτρωση για τους βασανισμούς και τις κακουχίες που υπέστησαν και σε καμία περίπτωση δεν είναι κανένα ποσό αρκετό για να σβήσει τα εγκλήματα που διεξήχθησαν στο νησί μας.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν πρέπει να μας απασχολεί μήπως υπάρξουν εντάσεις στις διμερείς σχέσεις αφού όλα όσα έγιναν τότε είναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα της Κύπρου και κανένα έγκλημα, καμία παράβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και γενικότερα των νόμων δεν πρέπει να περνά απαρατήρητη και να συγχωρείται για χάρη διμερών ή πολυμερών σχέσεων. Εξάλλου χωρίς την τιμωρία δεν μπορεί να υπάρξει παραδειγματισμός και συγγνώμη.
Ως Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης στηρίζουμε τους 35 ενάγοντες, θυμόμαστε τους ήρωες μας οι οποίοι πολέμησαν, άντεξαν, υπέμειναν αγέρωχοι τα βασανιστήρια και θυσιάστηκαν για το ιδανικό της ελευθερίας και τον πόθο τους για Ένωση με τη μητέρα Ελλάδα. Θα είμαστε, λοιπόν, πλάι τους και θα τους απαγγέλουμε τα ποιήματα του Ευαγόρα μας.
«Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά.
Θ” αφήσω αδέλφια, συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μες στα λαγκάδια πέρα και τις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για την λευτεριά, θα’ χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα” ρθει το καλοκαίρι
τη λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ένα παλάτι
το ξέρω, θα’ ναι απάτη, δε θα’ ναι αληθινό.
Μες στο παλάτι θα γυρνώ, ώσπου να βρω τον θρόνο
βασίλισσα μια μόνο θα κάθεται σ’ αυτόν.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.»
Γραφείο Τύπου
Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης
